Een nieuwe start

“Hé, zou jij niet voor ons willen gaan schrijven?”

Vroeger schreef ik veel. Om mijn gedachten te ordenen, of om dingen tegen mensen te kunnen zeggen zonder ze aan te hoeven spreken. Het voelt dubbel voor mij. Ergens wil ik mezelf laten horen, en vind ik ook dat ik het waard ben om gehoord te worden. Maar aan de andere kant vraag ik me al snel af wie er nu op mij en mijn verhalen zit te wachten. Of ik niet teveel klaag of zeur, of dat ik teveel aanwezig ben.

Vuur

In mei 2023 had ik een bijzondere ontmoeting die er voor zorgde dat mijn levensvuurtje weer opvlamde. Nog maar net op tijd, er was op dat moment niet veel meer over dan een smeulend hoopje ellende.

Sindsdien ben ik aan een gekke reis in mezelf en naar mezelf begonnen. Het gaat niet altijd snel, en het is vallen en opstaan. Maar waar het grootste verschil zit met eerdere pogingen, is dat ik nu niet meer gestopt ben, hoe moeilijk en frustrerend het soms ook nog kan zijn.

In mijn hoofd moeten er heel veel dingen veranderen aan mij voor ik eindelijk een beetje de moeite waard ben. Maar waar voor mij de uitdaging ligt, is om mezelf ook de moeite waard te vinden waar ik nu ben. Hoe ik nu ben. Met al mijn angst en kwetsbaarheid.

Niet moeten veranderen omdat ik mezelf anders niets waard vind, maar willen veranderen omdat ik het mezelf waard vind.

Bloggen

Sinds ik bij Mensdoormens kom ben ik mijn gedachten en belevenissen weer op papier gaan zetten. Verhalen die ik eerst met niemand deelde, toen voorzichtig met één, toen met twee, drie...en toen kwam de vraag of ik wilde gaan bloggen. Alles in mij riep 'ja!', en bijna direct daarna 'nee!' Mijn reactie werd: “Ik kom er op terug”

De volgende dag gaf ik antwoord.

Welkom op mijn reis van herstel.